ความเป็นมาของพระบรรจุกรุนั้น เริ่มขึ้นเมื่อจะมีการผูกพัทธสีมาอุโบสถวัดละหารไร่โดยในปี พ.ศ.2516 ทางวัดได้จัดเตรียมสร้างพระเครื่องสำหรับงานผูกพัทธสีมาขึ้นมาจำนวนประมาณ 84,000 องค์ เท่ากับจำนวนพระธรรมขันธ์.ครั้นจัดงานผูกพัทธสีมาใน พ.ศ.2517 ก็นำพระดังกล่าวมาให้ประชาชนเช่าบูชาเพื่อบรรจุไว้ในซุ้มเสมารอบอุโบสถและภายในอุโบสถ โดยผู้ทำบุญซื้อทองคำเปลวปิดทองลูกนิมิต 1 ชุด 10แผ่น จะได้รับพระเนื้อผงจำนวนหนึ่งประมาณ 12 องค์ เพื่อให้นำไปบรรจุไว้ในซุ้มเสมารอบอุโบสถซุ้มละ 1 องค์กับใส่หลุมลูกนิมิต และใต้บริเวณฐานพระประธานอีกแห่งละ 1 องค์ รวมบรรจุไว้คนละ 10 องค์ ส่วนพระที่เหลืออีก 2 องค์ให้ผู้ปิดทองเก็บไว้ติดตัวหรือเป็นที่ระลึก(การดำเนินการดังกล่าว นับเป็นความคิดที่เฉียบแหลมลึกซึ้งมาก เพราะเป็นการอำนวยกุศลประโยชน์ทั้งของวัดและผู้ทำบุญ)

พระชุดนี้ประกอบด้วย พระประจำวัน 7 องค์ คือพระประจำวันอาทิตย์ วันจันทร์ วันอังคาร วันพุธ(กลางวัน) วันพฤหัสบดี วันศุกร์และวันเสาร์(แต่ไม่มีพระประจำวันพุธกลางคืน) พระขุนแผน(มีกุมารทองใต้ฐาน) พระสมเด็จ(แบบทั่วไป) พระสมเด็จทรงแพะ พระนางพญาและพระรอด. หลังจากเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ใน พ.ศ.2524 ที่ท่วมถึงฐานซุ้มเสมา และทางวัดกำลังจะจัดงานพระราชทานเพลิงศพพระครูภาวนาภิรัติ(หลวงปู่ทิม อิสริโก) ในวันอาทิตย์ที่ 6 มีนาคม 2526 เพื่อจะได้มีวัตถุมงคลแจกเป็นของที่ระลึกในงาน ทางวัดจึงดำเนินการเปิดกรุพระดังกล่าว.ด้วยสภาพการบรรจุที่วางพระไว้บนดินในหลุมใต้ซุ้มเสมาโดยไม่มีการก่ออิฐล้อมรอบไว้ พระจึงเกิดการชำรุดเสียหายเป็นบางส่วน ได้พระแล้วทางวัดก็แจกในงานพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่ทิม ส่วนที่เหลือก็เปิดให้เช่าบูชาเพื่อหาปัจจัยมาพัฒนาวัด
องค์นี้ กระเทาะข้างหลังตามรูป เลยติดกาวมาครับ